Dönüyor, dönecek, döndü… Gözünü kırptı, tekrar geleceğinin sinyaliydi bu göz kırpması… Balkonuna çıkıp gazetecilere ve dönmesi için açlık grevi yapan gençlere el salladı, acaba elveda mı demek istedi? Yemeğini yedi, suyunu içti, ellerini yıkadı, gazetesini okudu, telefon etti, burnunu karıştıra karıştıra tuvalete gitti… Gün içinde ne yapıyorsa anında ekranlarda ve gazetelerin internet sayfalarında...
Hemen her gün bu haberlerle gözümü açmak ve gün bitince bu haberlerle yatağa girmek açıkçası beni rahatsız etmeye başladı. Angora Evlerindeki görüntüleri gördüğümde rahatsız olduğum diğer konular aklıma geliyor ve bu durum beni zıvanadan çıkarmaya yetiyor. Düzmece denilen kasetin yayımlanmasından ve edilen istifanın ardından ne dava konusu olan anayasa değişikliği paketi, ne sokaktaki vatandaşın geçim sıkıntısı, ne anaların ağlaması, ne de başbakanın kendi halkının sorunlarını unutup komşuya yardıma koşması konuşuluyor. Varsa yoksa Baykal’ın geri dönüp dönmeyeceği konusu…
Baykal’a ve Cumhuriyet Halk Partisi’ne bir düşmanlığı olmayan, komplo kasetini yaratma konusunda bir parmağı bulunmayan herkes yapılan haksızlık için büyük üzüntü duydu. Bu haksızlığın derhal giderilmesi ve konunun açıklığa kavuşturulması herkes gibi benim de istediğim bir durum. Ancak skandal görüntüleri ve mağdur kişileri bir kenara bırakırsak CHP’nin bugünkü durumu da en az kasetin internet sitesinde yayınlandığı günkü kadar vahimdir.
Yetmiş yaşını aşan ve ölene dek koltuğunu bırakmak istemeyen liderlerin parti başkanlığı yarışına soyunması Türkiye’nin alışık olduğu bir durum. Nedense kimse yaşlandığını ve görevi gençlere devretmesi gerektiğini kabullenmek istemiyor. Ve bu yüzdendir ki kurucu başkanlar yaşamlarını yitirdiklerinde ikinci adam olmadığından partiler büyük bir çöküşe giriyor ve hatta siyaset arenasından çekilmek zorunda kalıyor. Aslında bu geleneği yıkan tek partidir CHP… Bülent Ecevit ile giriştiği yarışı kaybeden büyük lider İsmet İnönü yenilgiyi kabullenip çekilmişti. Şimdi sıra Deniz Baykal’dadır bana göre.
İstanbul Belediye Başkanlığı yarışında neredeyse partinin oylarını ikiye katlayan ve yapılan son anketlerde kamuoyundan büyük destek alan Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’nin başına geçmesinin önünün açılması gerekir. Çünkü yeni bir vizyona ve yeni projelere CHP’nin ve dolayısıyla Türkiye’nin ihtiyacı var. Bu gereksinim görmezden gelinemez. Eğer doksanlı yıllardaki gibi oyunlar oynanırsa bu en çok Deniz Baykal’a ve CHP’ye zarar getirir.
Evet, beş gün sonra belki de Türkiye’nin kaderi çizilecek. Delegeler yalnızca parti lideri değil, belki de bir başbakan seçecekler. Varoşları mahallesi gibi gören ve halkıyla bütünleştiğini iddia eden AKP’ye karşılık, halkın içinden birini bulup çıkarmak gerekiyordu. Baykal antipatisi ancak onun siyasetten çekilmesiyle son bulacaktı. Yıllarca ana muhalefet partisinde kalmayı ummak ve bundan mutluluk duymak kimseye fayda sağlamıyordu. İşte, beş gün sonra tüm bu olumsuzlukları aşıp güzel günler görmek için önlerinde büyük bir fırsat var. Duyguları bir kenara bırakıp daha güçlü bir savaşa hazırlanması gerekmiyor mu CHP’nin? Ve Baykal Cumhuriyeti Partisi değil de Cumhuriyet Halk Partisi olduklarını, iktidar olmayı sonuna kadar istediklerini, halkla bütünleştiklerini kanıtlamaları gerekmiyor mu?
Gün, bu gündür… Gün, Gandi Kemal’e sahip çıkıp CHP’nin projeler üretmesini sağlama günüdür. Gün, Baykal’a düzenlenen komplonun kimin tarafından yapıldığını açığa çıkarma günüdür…
