"Ebeveynlerin Beceriksizliği Çocuğa Şiddeti Doğuruyor"

Çukurova Üniversitesi (ÇÜ) Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü Öğretim Üyesi Dr. Mustafa Yaşar, ebeveynlerin çocuklarına kötü muamelede bulunmasının nedeninin anne babalık becerisinin yeterince gelişmemiş olmasından kaynaklandığını söyledi. Yaşar, şiddetin yoğun görüldüğü aile yapılarında çocuk ihmali ve istismarına da sıklıkla rastlanıldığının altını çizdi.

Adana'nın Pozantı Belediyesi'nce yürütülen 'Okul Öncesi Eğitimin Güçlendirilmesi Hibe Programı' kapsamında hazırlanan Anne-Baba El Kitapçığı'nda 'Çocuk İhmal ve İstismarı' başlığı altında bir makale kaleme alan Öğretim Üyesi Dr. Mustafa Yaşar, ihmal ve istismarın birbirine karıştırıldığını vurguladı. Yaşar, ihmal ve istismarın bazı durumlarda çocukların ölümüyle dahi sonuçlanabildiğinin altını çizerek, "Tüm dünyada hızla artan bu sorun, çocukların ihmal ve istismarından korunmasının yanında ihmal ve

istismar sonrası iyileştirme amacıyla çocuğa, aileye ve topluma yönelik etkili uygulamalar geliştirilmesi ihtiyacını da doğuruyor" dedi.

"ANNELER KÜÇÜK ÇOCUKLARA, BABALAR ERGENLERE ŞİDDET UYGULUYOR"

Çocuklara uygulanan kötü muamelenin sadece çocuğa zarar vermediği gibi aynı zamanda toplumu da tehdit eden bir durum haline geldiğini kaydeden Yaşar, özünde hem ihmal hem de istismar çocukların karşı karşıya kaldıkları kötü muamele olmasına rağmen ihmal ve istismarın çocuklar üzerinde kısa ve uzun vadeli olmak üzere farklı etkilere neden olduğunu dile getirdi. Yapılan araştırmaların annelerin daha çok küçük yaştaki çocuklarına fiziksel istismar uyguladıkları, babalarınsa daha büyük çocuklarda ve

ergenlerde fiziksel istismarda bulunduğunu ortaya koyduğunu anlatan Yaşar, fiziksel istismarın nedenleri hakkında da bilgiler verdi.

"FİZİKSEL İSTİSMARA UĞRAYAN ÇOCUKLAR GELİŞİM SORUNU YAŞIYOR"

Ebeveynlerde görülen psikiyatrik bozukluk, uyuşturucu madde bağımlılığı, sosyal destek yoksunluğu, çocuklukta kendilerinin istismara uğramış olmalarının bu nedenler arasında gösterilebileceğini belirten Yaman, çocuk gelişimi ve eğitimi konusunda gerçekdışı bilgi ve beklentilere sahip olmanın, kendi dürtülerini kolaylıkla denetim altına alamama ve karşılanmamış bağımlılık ihtiyaçlarına sahip olmanın da yetişkinlerin daha fazla çocuk istismarı ve ihmali yapmalarına neden olabileceğini ifade etti. Yaşar,

fiziksel istismara uğrayan çocukların kişilerarası, bilişsel, duygusal ve davranışsal problemler sergilediğini, gelişim sorunları yaşarken akademik başarılarının da düşük olmasının yanında uyuşturucu bağımlılığı ve psikiyatrik hastalıklara yatkın hale geldiğini kaydetti.

"DUYGUSAL İSTİSMAR CİNSEL İSTİSMARIN DA BİR PARÇASI"

Duygusal istismarın çoğu zaman fiziksel ve cinsel istismarın bir parçası olarak öne çıktığını vurgulayan Yaşar, "Duygusal istismar; küçük düşürme, gururunu incitme, hareket özgürlüğünü kısıtlama gibi uygulamaları içerirken, duygusal çocuk ihmali çocuğun büyümek ve gelişmek için ihtiyacı olan sevgi ve huzur ortamının çocuktan esirgenmesi ve çocuğun sevilmeyen, istenmeyen birisi olarak hissetmesine neden olacak uygulamalardır. Duygusal istismar ve ihmal, çok yaygın olmasına rağmen fark edilmesi,

tanımlanması ve yasalar önünde ispatlanması en zor istismar ve ihmal türü" diye konuştu.

Çocuk istismarı ve ihmalinin nedenleri üzerinde de duran Dr. Mustafa Yaşar, anne ve babaların çocuklarına kötü muamelede bulunmasının nedeninin onların çocuklarına değer vermemeleri ya da onları önemsememeleri değil, anne babalık becerilerinin yeterince gelişmemiş olmasından kaynaklandığını belirtti.

"İSTİSMARCI EBEVEYNLER KENDİ ÇOCUKLARINDA DA ŞİDDET GÖRMÜŞ"

Yaşar, açıklamasını şöyle sürdürdü:

"Özellikle şiddetin yoğun olarak görüldüğü aile yapılarında çocuk ihmali ve istismarına da sık rastlanıyor. Çocuklarına yönelik ihmal ve istismar uygulayan ebeveynler arasında kişilik özelliği açısından birçok benzerlik dikkat çekiyor. İstismarcı veya ihmalci anne ve babaların büyük çoğunluğu, çocuklarında kendileri de anne babalarından kötü muamele görmüş kişiler. Çocuklarına karşı ihmal ve istismar uygulamakla kendi çocukluğunda kötü muameleye uğramış olmak arasında dolaylı bir ilişki var. Çocuklukta

maruz kalınan kötü muamele, bireylerin bilişsel kapasitelerini azaltmakta, düşük akademik başarıya neden olmakta, psikolojik rahatsızlıkları ve madde kullanımını arttırmakta ve bu kişiler anne baba olduklarında kendi çocuklarına da kötü davranmaya meyletmektedir. Bu durum, kuşaklar arası 'ihmal ve istismar döngüsü' oluşturuyor."