''Gidene kal demem''

10 Ocak 2010 / 12:07Candan Erçetinin Kırık Kalpler Durağında adlı albümü 2009un son günlerinde arabamda kurtarıcım oldu.

Doğrusu uzun zamandır trafikte Radio Voyage vazgeçilmez kanalımdı ve CD dinlemez olmuştum. Candan Erçetinin albümünü aldığım gün eve gidene kadar sabredemedim ve yolda albümü dinlemeye başladım.

Gamsız Hayat, Herkes Yanlış Biliyor gibi şarkılarını çok sevdiğim Candan Erçetinin bu yeni albümündeki şarkılarını dinledikçe çok sevdim, Bahar, Git ve Unutursun şarkıları kişisel listeme eklendi. Tabii ki ben böyle olduğum için bahar... sözü dilime dolandı. Bu arada Baharın sözleri Ayşe Kuline ait.
Malum, Candan Erçetin basında sık sık yer almayı sevmiyor, röportaj sorularını alıyor. Bu röportaj da yüzyüze olmadı. Şarkı sözlerinden yola çıkarak hazırladım soruları, samimi yanıtlar aldığımı düşünüyorum.

Ne zaman yazıyorsunuz şarkı sözlerini, nasıl bir ruh halindeyken çıkıyor bu sözler?

Her zaman yazıyorum, ben hâlâ geleneksel usulde defterlere not alıyorum, bazen bir cümle bazen bir dörtlük bazen de şiirler halinde. Bazen bir dost sohbetinin ortasında, bazen de araba kullanırken.

Yıllar içinde defterler doluyor ve ben albüm yapacağım zamanlarda o defterlerden ruh halime uyanları seçip tamamlıyor ve tabii ki bilgisayara geçiyorum. Her bir sözü ya da cümleyi yaşadıklarım, gördüklerim üzerine not alıyorum sonra aradan zaman geçiyor o duygu tortularından arınıp dinginleşiyor ve berrak bir fikir halini alıyor.

Biraz da sizin bu şarkı sözlerinizden yola çıkarak birkaç soru sormak istiyorum... Kırık kalpler durağında en son ne zaman indiniz?

Kırık kalpler durağında inecek var sözünü 2003 yılında defterime not almıştım, Melek albümünden önce. Kalbim uzun zamandır kırılıyor ama bir durakta inmem, sanırım 2003 yılının ortalarında lise arkadaşlarımdan 7-8 kişilik bir grupla tekrar görüşmeye başlamamıza denk geliyor.

İnsan eğlenerek acılarını unutabilir mi?

Unutmak mümkün değil ama eğlenirken insan derdini o an için erteleyebiliyor. Çünkü acılar ve dertler beslendiği ölçüde büyürler, onu besleyen de insanın ta kendisidir. Aslında Kırık Kalpler Durağı işte o erteleme için buluşmayı önerdiğim ya da diğerlerini beklediğim bir yer.

Üzgünken yemek yapmak bana iyi geliyor, bir nevi terapi

Hani o geçmeyecek gibi gelen günleri siz nasıl geçirirsiniz?

Değişken... Çok büyük umutsuzluklar ve acılarda evde kalmayı, yalnız olmayı, loş bir ortamda durmayı hatta uyumayı tercih ederim ama bazen de kendimi şuursuzca bir işe verip dışarıya attığım oluyor. Yemek yapmak da bana çok iyi gelen bir terapidir.

Siz de dertlerinizi yalnız mı yaşarsınız?

Genellikle. Tabii ki anlatabileceğim dostlarım var etrafımda ama dert paylaşılmıyor ki, sadece sözlere dökülüyor acısı ise sizde baki kalıyor.

Gerçekten de çok aşık olsanız bile, gitme diye yalvaramaz mısınız?

Yalvaramam. Beni istemeyen birine kal, sana ihtiyacım var diyemem. Çünkü o an, onun artık bana ihtiyacı olmadığını anladığım andır.

Siz neyle yaşarsınız?

Ben daha çok umutla yaşamayı tercih ediyorum. Aksi takdirde hayat çok karanlık ve kasvetli oluyor.

Bir insan sevdiğinin gerçekten de hem aşkı hem de cehennemi olabilir mi?

Tabii ki, bence her insan için geçerli bu. İki kişinin birbirinden tam anlamıyla memnun olduğu dört dörtlük ilişki var mı? İnsanları bir arada tutan da bu tezatların yarattığı heyecan bence.

Bizim köy size uyanacak gibi geliyor mu?

Bizim köy uyanır uyanmasına da bıçak kemiğe dayandığında... Bu tarihte de hep böyle olmuştur.

İstanbul size de bazen koca bir köy gibi geliyor mu?

Hayır gelmiyor, hiç ağaçları kesilip yerine site yapılan köy olur mu? Köylü, doğanın nimetlerinin değerini bilir. İstanbulda yaşayanlar ise bunun hiç farkında değil.

Yeni yılla hareketlenen ve iyice dayanılmaz hale gelen trafikten kaçışım Bahar şarkınızla oldu. Ve ne tesadüftür ki yeni yılda hava bahar gibiydi... Bu albüm için 5 yıl beklediniz, sizin için de albümün çıkışından bu yana bahar havası esiyor desem... Biliyorum artık çok az satıyor albümler. Sizi bu nasıl etkiliyor? Müzik piyasası açısından baktığınızda gördüğünüz fotoğrafı yorumlayabilir misiniz?

Gerçekten yüreklerde bahar havası estirebildiysem çok mutlu olurum ama sektörde geçmiş yılların satışları ile son yıllar karşılaştırıldığında arada çok büyük bir fark olduğu, 2004te 40 milyon olan yıllık albüm satışının 2009da 6 milyonlara düştüğü söyleniyor. Bu çok büyük bir düşüş. Üzücü...

Albüm dışında da yaptığınız çalışmalar oldu. Tv programı, film projesi, film müzikleri...

Evet, aslında hiç boş durmadım. Konser ve turnelerin yanı sıra, 50 haftalık TV programı, Gölgesizler ve Kaptan Feza filmlerinin müzikleri ve uygulayıcı yapımcılığı, 2 yıl boyunca Galatasaray Lisesi Mezunlar Derneğinin başkanlığı ve Trakyaya geri dönmek üzere yaptığım köy evi. Anne, baba, aile... İşte böyle geçiverdi yıllar...

Osman Hamdi Beyden etkilendim

TV programına devam etmeyi planlıyor musunuz?

Televizyon programı yapımını ben oldum olası sevdim, zaman zaman da hep denedim. Son olarak yaptığım Beraber ve Solo Şarkılar bence format olarak zamanını doldurdu. Ancak başka bir program neden olmasın? Yemek programı mesela...

Ömer Hayyam ve Neyzen Tevfikin Türküsü... Bu seçimi nasıl yaptınız?

Hayyam ve Neyzen Tevfik benim sıkça okuduğum iki usta. Özellikle Hayyamın rubayileri dönem dönem elimden düşmez. Nasıl olur da aramızda asırlar olmasına rağmen benzer duyguları paylaşırız diye de hayrete düşerim. İşte o günlerden birinde aklımda bir ışık parladı ve Neden olmasın? dedim. Bunun üzerine o gözle incelemeye başladım ve baktım ki nesiller farkıyla birbirimizi tamamlayabiliriz. 11inci yydan bir düşünür, 19uncu yydan bir taşlama ustası ve 21inci yydan bir ezgi.

Son zamanlarda ne tür kitaplar okuyorsunuz, en çok etkilediğiniz hangisi oldu?

Son görüşmemizden bu yana Philippa Gregorynin bütün kitaplarını okudum, bu sayede 16ncı yy İngilteresine bayağı hakim oldum. Saray Kadınları, Safiye Sultan ve Hürrem hakkında çeşitli yazarların kitaplarını da okudum çünkü farklı yorumları merak ediyordum. Beni son günlerde en çok etkileyen kitap ise Osman Hamdi Beyin yaşamını anlatan, Emre Canerin yazdığı Kaplumbağa Terbiyecisi oldu. Serdar Özkandan Kayıp Gülü okudum. Coelhodan Işığın Savaşçısının Elkitabı elimden hiç düşmez, son olarak da Kazanan Yalnızdırı okuyorum.

2009 kötü geçti. Şu yılı harika geçirdim diyen yok gibi. Sizin için nasıl geçti, siz nelerden etkilendiniz? 2010u umutla karşılayabildiniz mi acaba?

Evet, 2009 kasvetli bir yıl oldu. Çok kötüydü diyemem ama iyi de hiç değildi. 2010u umutla karşıladım çünkü bu garip, sıkıntılı duygu halinin artık bitmesini istiyorum ben de herkes gibi.

Özel hayatımı konuşmam bu konuda ketum biriyim

Kaptan Feza adlı filmin hikâyesinden yola çıkarak yazdığınız sözler var. Film ne anlatıyor?

Evet, Kul Kurar Kader Gülermiş cümlesi Kaptan Feza filminin özeti aslında. Çok etkileyici bir aksiyon-dram olan filmi görevim nedeniyle belki 30 kez seyrettim ama hâlâ gözlerimin dolduğu sahneler var. Kader kurbanı olarak mafya tetikçisi olan bir adamın, hayatta ikinci bir şans ararken başka kader kurbanlarıyla yolu kesişiyor ve onlara yardım ederken kendini gözden çıkaracak kadar kahramanca davranıyor.

Özel hayatınızla hiçbir şekilde haber olmuyorsunuz, bence magazin haberi olmak istemediğini iddia edip de sürekli kendi özel hayatlarını anlatan ve sürekli görülebilecekleri mekanlara gidenlerin tam aksi bir yerde duruyorsunuz. Yani size bakınca, İşte böyle de olunabiliyormuş diyor insan...

Ben özel hayatımı sadece magazin gazetecilerine değil hiç kimseye fazla anlatmıyorum, sanırım bu konuda ketum bir yapım var. Hepsi bu.

Vatan