İclal Aydın'ın evi

GARSONA VE ŞOFÖRE KABA DAVRANAN ERKEĞi İNSANDAN SAYMAK MÜMKÜN MÜ
Bayıldım bu açıklamalara... Erkekler desem...
- Zekâ pırıltısı görmek gerek erkeklerde. Zekâyla yapılan mizah, acı ya da alaycı değildir. Alay eden erkeğin sorunlu olduğunu düşünürüm hep. Günümüzde para terbiyesi olan ve bilgi görgüsüzü olmayan bir erkeğe rastlamak öyle zor ki. Ait olduğumuz nesille ilgili bir sorun olsa gerek. Zekâsını, parasını ya da bilgisini göstermeye çalıştıkça sevimsizleştiklerini gözlemliyorum. Öte yandan tam tersi kayıtsızlık da bir kimlik hali değildir. Garson, taksi şoförü gibi servis veren insanlara kabalaşan, dili sivri, hayatla sürekli bir itiş kakış içinde olan erkeği, insandan sayabilmek mümkün mü? Diğer yandan hayat şartları, kendisinin farkında olabilen, cesur ve hayatı kendisi için renklendirebilecek erkek ve kadınların sesini kesiyor. Birbirimizi bulabilmemiz ütopik bir dünyaya ait bir masal. Hayatımda şefkat eksikliği hissediyorum bazen. Bunu itiraf edebilirim...