Yönetmen Nuri Bilge Ceylan Cannes Film Festivali'nde aldığı ödülün teşekkür konuşmasında; "ödülümü yalnız ve güzel ülkeme ithaf ediyorum," demişti. Birkaç yıldır sürdürülen ve yapılan açıklamalardan daha da sertleşeceği anlaşılan AKP hükümetinin dış politika hamleleri sayesinde yalnız ve güzel ülke daha da yalnızlaşacağa benziyor.
İsrail’in insani yardım malzemeleri taşıyan gemilere saldırmasının ve silahsız insanları öldürmesinin ardından hepimiz doğal olarak duygusal tepkiler verdik. Hatta ben, üç yıldır ilk kez Facebook'daki profil resmime bayrağımızın denizle birleştiği güzel bir görüntüyü koydum, insanlık dışı saldırıyı protesto etmek için. Ancak şimdi duyguları bir kenara bırakıp mantıklı düşünme zamanıdır. Eğer bizler konuya başka açılardan bakıp düzgün analizler yapamazsak ülkenin bir din devleti olmaya doğru sürüklenişine göz yummuş oluruz. Böyle bir pozisyon da beni oldukça rahatsız eder.
Salı günkü "Ayıp" isimli yazımda yönelttiğim bazı sorulara duymayı istemediğim yanıtlar verildiğini hissediyorum. Gemilerdeki insanların Türkiye'ye dönüş görüntüleri ise ne yazık ki hislerimin hiç de yersiz olmadığını gösteriyor bana ve bu durum açıkçası midemi bulandırıyor. Bir sefer ülke olarak gemidekilerin ne için gittiğine karar vermemiz gerektiği kanısındayım. Yaşamını yitiren yurttaşlara şehit denilmesi ve ağır yaralı olan Alvi'nin Sağlık Bakanlığı’na ait uçaktan indirilirken yaptığı zafer işareti sanki insani yardım için değil de başka bir amaçla gidildiği izlemini vermiyor mu size de? Kim, ne derse desin yaratılan bu izlenim İsrailli yetkililer tarafından gün geçtikçe daha çok gündeme getirilecek ve geçen zamanda; "işte gördünüz mü, Türkler topraklarımızı tehdit etmişlerdi" sözleri daha bir yaygınlaşacak dünyada.
Yaşanılanlar gösterdi ki eylemin zamanlamasından tutun da dönüş günü olanlara kadar her şey yanlıştı. Destek gösterilerinde Türk bayrağından çok, Filistin ve İslamiyet’i temsil eden bayrakların açılması ve şeriat yanlısı sloganlar atılması tedirginliğimi bir kat daha arttırıyor. Eylemin zamanlaması ve gösterilerde verilen görüntüler üzerinde özelikle duruyorum, çünkü enerjisini büyük ölçüde yitirmiş ve kan kaybetmeye başlamış iktidara bu durum bir can simidi olmuş gibi gözüküyor, objektif bir bakışla bakıldığında. Oysa böylesine canice bir saldırıyı önleyemeyen hükümet yetkililerinin en az caniler kadar protesto edilmesi gerekmez mi? Ölülerin üzerinden siyaset yapılması ve bu durumu oya çevirme çabaları ne derece etik bir davranıştır? Havalimanında otobüs tepelerine çıkarak şeriat çığırtkanlığı yapan gruba "oh ne güzel iyi ki öldüler" dercesine hitap etmek insani bir davranış mıdır?
Saldırı Türkiye'ye çok şey kaybettirmiştir bana göre. Bilinçli ya da bilinçsiz bir şekilde ülke radikal İslam devletine doğru çekilmek istenilmektedir. AKP hükümeti böylesine ciddi bir konuda bile söylevleri ve tavırlarıyla tüm halkı kucaklamak yerine demagojiyle nemalanmayı seçmiş gibi gözükmektedir. Bugünden sonra bu anlamsız tablo değişmezse İsrail iki kez kazanmış olacaktır: Hem gemileri Gazze'ye sokmamış, hem de Türkiye'yi dipsiz bir kuyunun içine ittirivermiştir. Bu kör kuyudan çıkabilecek miyiz, yoksa yıllar önce atılan İran gibi yuvarlanacak mıyız, bunu zaman gösterecek bize.
