O cümleyi okuduğumda, “İşte yalın gerçek bu” dedim..
- Sen devrimini tamamlayamazsan, sana karşı devrim yaparlar!
Doğu Perinçek’in pazartesi günü Aydınlık gazetesindeki yazısının başlığıydı o cümle... Ve Mustafa Kemal sonrası Cumhuriyet tarihinin trajedisini yalnızca yedi sözcükle gayet açık, gayet net biçimde anlatıyordu!..
Perinçek, Prof. Dr. Cahit Tan’ın, devrimle karşıdevrimin çatışması ekseninde Cumhuriyet tarihini incelediği “Cumhuriyet Devrimi ve Öngörülemeyen Bugünü” başlıklı kitabının özeti olarak kurmuştu bu cümleyi..
- Ve çok ama çok haklıydı…
***
Bugün yaşadıklarımız, Cumhuriyetin ve de cumhurun yani halkın trajedisidir aslında…
İki yıl kadar önce kaleme aldığım, “Cumhurun Trajedisi - Karşıdevrimin Kısa Tarihi” isimli kitabımda ben de tam olarak bunu anlatmaya çalışmıştım. O kitapta yer alan bir anekdot, Mustafa Kemal’le arkadaşlarının, hatta en yakınında yer alan İsmet İnönü’nün arasında dahi ne denli büyük uçurumlar bulunduğunu gösteriyordu:
- Yıl 1929... Yer Atatürk Orman Çiftliği... Yoğun, yorucu bir günün ardından Mustafa Kemal ve İnönü yürüyüşe çıkmıştır... Sohbet ederek yürürlerken, büyük devrimci aniden durur, arkadaşına döner ve içten bir samimiyetle şöyle der: “Yahu İsmet, sen olmasaydın ben bu devrimleri nasıl başarırdım?” İnönü’nün yanıtı tarihidir: “Aman Paşam, siz olmasaydınız, biz bunları düşünemezdik bile!..”
Tamı tamına da öyle oldu!.. Düşünemeyen, hayal dahi edemeyen kadrolar sayesinde, Mustafa Kemal’in ölümünden sonra Aydınlanma Devrimi önce durağanlaştı, İkinci Dünya Savaşı’nın ardından gerileme sürecine girdi ve DP iktidarı ile birlikte karşıdevrim süreci başladı…
- Cumhuriyetin bugünleri, o günlerden yazılmaya başlanmıştı, kısacası...
***
Cumhuriyet, yarım yüzyılı aşkın süre sürekli kan kaybetti…
Karşıdevrimciler ise sürekli güçlendi... Ahrar Partisi’nin, Hürriyet ve İtilaf zihniyetinin devamı olan sağ partilerin yarım kalmış Aydınlanma Devrimi’ni tamamlamaları beklenemezdi doğal olarak!.. Onlar, ABD önderliğinde o zamanın “yeni dünya düzeni”nde kendilerine verilen “Kemalist devrimi” çökertme, elde edilen kazanımları yok etme görevini başarıyla yerine getirdiler…
Bu devrimi tamamlayacak olan biricik güç SOL’du!.. CHP’siyle, onun solundaki partileriyle, devrimci hareketleriyle bütün SOL... Ama o yarım yüzyıllık süreç hep aynı kısır, aynı hastalıklı, aynı aptalca tartışmayla geçti:
- Kemalizm ve sol bir arada olabilir mi?.. Kemalizm solun önünde engel mi?..
Cumhuriyetin antiemperyalist kuruluş felsefesini, Aydınlanma devriminin içeriğini ve hedefini biraz anlayabilseler, Köy Enstitülerini, Halkevlerini biraz inceleseler bu soruların hiçbir anlam ifade etmediğini kolaylıkla görebileceklerdi... Deniz’lerin idam sehpasındaki haykırışları bile solun önemli bölümünü sarsmaya, uyandırmaya yetmedi ne yazık ki… Ve sürekli bir bölünme, sürekli bir kavgayla geçti yarım yüzyıl!.. Bugün, seçim sonrası aynı “amip sendromu” vakit kaybetmeksizin piyasaya sürüldü!.. Solun geleneksel “çocukluk hastalığı” bu kez “eski solcu” yeni liberal döneklerin engin desteğinde sloganlaştırıldı:
- Kemalizmden kurtulmadan olmaz!..
Her türden bilimsel analizden vazgeçtim; yalnızca bu söylemi kimlerin kullandığına baksalar tuzağı anlayacaklar!.. Kemalizmden vazgeçmenin, parçalanmayı, köleliği getireceğini, Ortadoğu girdabında boğulmaktan başka hiçbir şeye yaramayacağını görecekler... Yalnızca Türkiye dışındaki İslam ülkelerinin içler acısı hallerine baksalar, bize dayatılan “Kemalizmden, laiklikten vazgeçin, İslamla Batı arasında köprü olun, Osmanlı’yı yeniden ihya edin” türü CIA malı telkinlerin ne denli alçakça, ne denli köleci olduğunun ayırdına varacaklar...
- Fakat heyhat, solun “çocukluk hastalığı” kolay bitmiyor!..
Bir Yurtsevere Mektup(113)
Sevgili kardeşim Balbay, bu satırları yazarken saat çarşamba günü 15.45’i gösteriyor... Tahliyeniz konusunda hâlâ bir karar yok ve yazımın gazeteye yetişmesi gerekiyor... Dün İzmir’de sevgili İlhan Abi’yi andık. Bugün sizlerle ilgili kararı bekliyoruz... Yaşamın diyalektiğine bak; yüreğimizin bir yarısı sizler için çırpınıyor, diğer yarısı tutsak yurtseverlerle hücrede…
Tüm yurtseverleri sevgi ve saygıyla kucaklıyorum…
