Herkes Ali Taran ve Ayşe Yılmazel evliliği hakkında yazdı, çizdi, konuştu, yargıladı, böldü, parçaladı.
Ben herkesten farklı bir şey yapacağım, bu konu hakkında hiç konuşmayacağım Allah her birine, yani kanserli eski eşe de her şeyin hayırlısını kısmet etsin, haklarında hayırlısı olsun...
Ben başka bir şeyden bahsedeceğim dansöz ve sinema sanatçısı Özcan Tekgül’ ün dramından.
Bir kadın olarak bu durum benim çok vicdanımı sızlattı doğrusu, kendimi onun yerine koydum, benim başıma gelseydi ne olurdu diye düşündüm.
Öyle ya 73 yaşında yaşlı bir kadın trafik kazasında yaşamını kaybediyor ve kimse kadıncağızın cansız bedenine sahip çıkmıyor, aramıyor, sormuyor. Neden sonra, genç bir adam teşhis ediyor da kimliği anlaşılıyor. Sonra da kimsesizler mezarlığına gömelim diyorlar. Son durum nedir bilmiyorum. Halil Ergün ve başka sanatçılar mezarını yaptıracakmış falan...
Hani büyükannelerimiz der ya; ‘Ne oldum deme, ne olacağım de’ diye...
Alın size yıllar geçse de değişmeyecek bir örnek daha...
Nerede o kadıncağız, genç, güzel, dans ederken etrafında dolaşan, onu izlemek için para vererek gazinolara giden çapkın hayranları?
Güzelliğinden, şöhretinden etkilenip yanında gözüken ama içten içe kıskanan kadın arkadaşları? Hiç mi dost biriktiremedi etrafında, hiç mi kollayanı yoktu?
Yokmuş işte... O kadar basit.
Bir de ardından yine birileri kaynatır dedikodu kazanlarını; hatalar yaptı, akarken küpünü dolduramadı, akılsızlık etti, yaşadığı hızlı hayatın bedeli diye...
İnsanlar hep konuşur, hep eleştirir, hep suçlar...
Ama yardım zamanı dendi mi, hepsi bir kenara çil yavrusu gibi dağılır...
Maalesef insanlar göstermelik yardımları severler. Falanca köyde ki çocuklar için düzenlenen kermesler gibi.
Soyu tükenen caretta carettaları kurtarmak için kaplumbağa yürüyüşü yapmak.
Meme kanserine dikkat çekmek için soyunmak sanatçılar gibi.
Aynı şekilde kürke hayır demek için sokakta çıplak koşmak gibi...
Paşa gönülleri istediği zaman, göstere göstere....Onlar da olsun, olmasın demiyorum ama...
Eğer hala bir yerlerde insanlar geçmişte ya da bu gün yaptıkları hatalar için suçlanıp yalnız bırakılıyorsa.
Fakirlik içinde sessizce soğuk otel odalarında bir başına ölüyorsa.
İhtiyacı olan insanlara ihtiyacı duyduğu yardımı kimseciklerin haberi bile olmadan yapamıyorsak...
Ve hala birilerini yargılayıp, kendi eksiklerimizi kapatmaya çalışıyorsak.
Demek ki, ben de, siz de ya da pek çoğumuz da insanlık adına bir yerlerde büyük bir yalnış yapıyoruz...
Bu yazıya 7 yorum yapıldı.
Filmsan Vakfı basında çıkan haberlerden sonra merhumeye sahip çıkacakmış. Ebru hanım sizin gibi ilgili köşe yazarları sayesinde, yüreğinize, kaleminize sağlık. Sevgiler
BeğendimBeğenmedimEmekli Öğretmen Fatma Turhan
Bu haberi burdan aldım,ÜZÜLDÜM.MERHUMEYİ tanıma fırsatım oldu 1980 li yılların başlarında artık şöhretini kaybetmiş BEYOĞLUNUN arka sokaklarındaki bir barda çalışıyordu bir kaç defa içkide içtik sahnedeki gençlik resimlerini göstermişti,HEYKEL gibi bir bayandı,MEKANI CENNET OLSUN ALLAH RAHMET EYLESİN.
BeğendimBeğenmedimTiklayin destek olun .kardesinisec.com
BeğendimBeğenmedimEletirmek bize dusmez ama biraz da yasliligimizi dusunmemiz gerekir.Evlilik es cocuk nedense hep yasliligimiz garantisi gibi gorunur ama ne yazik ki oyle degil.huzurevleri ve hasta yataginda olum doseginde terkedilen kadinlar buna en yakin ornek ibret.Kendimize yetemedigimiz surece birine yaslandigimiz muddetce bu aci oykuler ibret dolu hayatlar son bulmayacak.
BeğendimBeğenmedimHayatin en acimasiz halini dustugumuz zaman o zor anlarimizda goruruz malesef.Sanat camiasina ozgi bir durum degil bu her alanda boyle.Guvenmemek her zaman maddi manevi tedbirli olmak en dogrusu ama kacimiz bunu basarabiliriz duygularimiza kapilmadan once kendimizi dusunuruz bilinmez.
BeğendimBeğenmedim