Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

Burası İstanbul’un kurtlar sofrası.
Bir taraf, Afrika’dan kaçıp burada yaşam mücadelesi veren siyahilerin mahallesi Kumkapı...
Diğer taraf fuhuş mekânlarıyla Aksaray: Yanıp sönen neon ışıkları, taksilerden inen hayat kadınları, kapı girişleri kalabalık barlar, “Ortam lazım mı?” diye soran ağır abiler, seyyar satıcılar, polis sirenleri... Alışık olduğum görüntüler.
Kumkapı’ya çok yakın, etrafta yüzlerce siyahinin varolması da sıradışı bir durum değil.

Kaynak: MURAT ŞAKA - instagram.com/muratsaka

1/ 24
Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

FARKLI BİR ŞEY...

Bundan bir yıl önce...
Son otobüsü kaçırdığım için eve gidiş alternatifi düşünürken gözüm bir sokağa takılıyor.
Oradaki farklı bir şey.
Aksaray’ın bütün o keşmekeşi içinde gerçekten farklı bir durum.
Bu sokakta da hayat kadınları müşterilerini bekliyor ama sokağın duygusu bile; kadınların ürkekliği, gözlerindeki korku, yan caddeden, diğer Aksaray çıkmazlarından farklı. İçinde sadece ve sadece siyahi hayat kadınları var.

2/ 24
Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

BİR BEYAZA ASLA GÜVENME!

Aramızdaki mesafe olsun olsun 20-30 metre. Ama benim o 30 metreyi aşıp hayatlarına objektif uzatabilmem tam üç ayımı aldı. Önce her gün o yolu kullanıp sokağı gözlemlemeye başladım. Kapalı ve tedirgin dünyalarına açılan bir kapı bulabilmek için bazen gece yarılarına kadar serseri gibi dolaştım.
Çünkü burada yaşadıkları onlara çok önemli bir hayatta kalma kuralı öğretmişti: Bir beyaza asla güvenme!

3/ 24
Fuhuş batağının kurbanlarıyla 1 sene

1 BUÇUK YILDA SAYILARI 4-5 KAT ARTTI

Ben projeye başlarken olsun olsun 15 kişiydiler. Bir buçuk yılın sonunda sayıları dört-beş kat arttı. Sonunda o kapıdan içeri girdim. İşte içerde görüp yaşadıklarım...

4/ 24