Yargıtay'dan çalışanları etkileyecek emsal karar

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun emsal kararıyla birlikte, iş yeri müdürü olarak görev yapan üst düzey yöneticinin fazla mesai ücreti alamayacağına hükmetti.

Kurul; iş yerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçinin, çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağına karar verdi.

HAFTADA 7 GÜN ÇALIŞTIĞINI İDDİA ETTİ

Bir akaryakıt istasyonuna işletme müdürü olarak görev yapan kişi, işten ayrılınca 5. İş Mahkemesi’nin yolunu tuttu. Haftada 7 gün, hafta içi 8.00-21.00, hafta sonları ise 10.00-19.00 saatleri arası çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma alacağının tahsiline karar verilmesini talep etti.

‘DAVACI ÜST DÜZEY BİR YÖNETİCİDİR’

Davalı akaryakıt istasyonu sahibi, zaman aşımı definde bulunarak, davacının iş yerinde üst düzey yönetici ve aynı zamanda (B) grubu imza yetkilisi olduğunu, çalışma saatlerini serbestçe belirleyebildiğini, davacıya bu husus nazara alınarak ücret ödendiğini ve fazla çalışmaya ilişkin diğer itirazlarını belirterek davanın reddini savundu.

FAZLA MESAİ ÜCRETİNİ İSPAT EDEMEDİ, DAVA KABUL EDİLDİ

İş yerinde çalışanların davacıya bağlı olarak çalışmış olmasının davacının üst düzey yönetici olduğunu göstermeyeceğine dikkat çeken Mahkeme;, bunun kabulü için en azından işçi alıp çıkarmaya yetkisi olması gerektiğine vurgu yapıldı.

Davalı tarafın sunduğu imza sirkülerinin iş yeri ile ilgili bazı işlemlerin takibi için verildiği, dosya kapsamından davacının davalı iş yerinde haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, davalının ise davacının yapmış olduğu fazla çalışma ücretini ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi.

‘ÜST DÜZEY YÖNETİCİ FAZLA MESAİ ÜCRETİ ALAMAZ’

Kararı davalı temyiz etti. Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, üst düzey yöneticilerin fazla mesai ücreti alamayacağına hükmederek mahkeme kararını bozdu.

Mahkeme ilk kararında direndi. Kararı davalı temyiz edince devreye Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi.

KARARDAN: ÜST DÜZEY YÖNETİCİ ÇALIŞMA SAATLERİNİ KENDİ BELİRLER

Kurul ilk olarak ‘üst düzey yöneticinin tanımını yaptı. Kararda şöyle denildi. ”Yönetici; ilke olarak iş yerinde işveren vekili sıfatını taşımanın ötesinde iş yerinin bütününü sevk ve idare eden, işçilerin çalışmalarını ve çalışma saatlerini düzenleyerek onlara emir ve talimat veren, duruma ve iş yeri düzenine göre işe alma ve işçi çıkarma yetkisini de taşıyabilen kimse olarak tanımlanabilir.

Çalışma gün ve saatlerinin bizzat belirlenebilmesi yetkisi de üst düzey yöneticilik sıfatının benimsenebilmesi için kabul edilen kriterlerden biridir. Davalıya ait iş yerinde işletme müdürü olarak çalışan davacının, kendisine emir ve talimat veren daha üst düzeyde bir yöneticinin bulunduğu hususunun ispat edilemediği sabittir.

Bu durumda, davacının davalıya ait iş yerinde üst düzey yönetici olarak çalıştığı sonucuna varılmıştır.

O hâlde, üst düzey yönetici olan, çalışma saatlerini kendisi belirleyen, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücret kendisine ödenen davacının fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı ortadadır.

OY BİRLİĞİ İLE KARAR VERİLDİ

Hâl böyle olunca, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen 22. Hukuk Dairesi bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozulmasına oy birliği ile kesin olarak karar verildi.” ifadelere yer verildi.

İHA